1. Zaanse mosterd (herkomst Nederland, Mosterdmolen De Huisman Wormerveer, 1,09 euro, geen conserveermiddel toegevoegd, wel specerijen)
‘wel lekker, beetje algemeen, lijkt alsof er nog iets bij zit, misschien mierikswortel’
‘beetje zoet’
2. Löwensenf Extra (herkomst Duitsland, 1,31 euro, geen toevoegingen lijkt het)
‘sterk, scherp’ ‘beetje grondsmaak’ ‘lekker’
3.Dijon Originale (herkomst Frankrijk, 1,29 euro, toevoegingen voedings- en citroenzuur
‘mooi pittig’ ‘net zo geel als nummer 1′ ‘het scherpst’
nb
Het proefpanel vanillevla wordt voorgezeten door patissier Cees Holtkamp, afkomstig uit een oud (banket)bakkers geslacht, en bekend van zijn kookboek ‘De banketbakker’ waar hij binnenkort een internationale prijs voor in ontvangst neemt in Parijs. Wij zetten hem drie in de supermarkt verkrijgbare vanillevla-soorten voor.1. Boerenlandvla (Campina, 1,24 voor een liter) een plaatje en een praatje op het pak van Klaas Lolkema, ‘ ben op deze boerderij geboren’ en ‘de Lolkema -koe is actief en heeft een goed karakter’
2. Vanillevla (De Zaanse Hoeve, 0,57 voor een liter) Geen tekst, geen plaatjes!
Vanillevla van Zaanse Hoeve
3. Biologische vanillevla (Weerribben Zuivel, 1,59 per halve liter)
‘dagelijks grazen onze koeien op de drassige weilanden’ en ‘een ideaal koeienleven’ en ‘ze hebben de vrijheid om in hun stal te gaan schuilen als het regent’
(deze is veel witter dan de andere twee, veel minder zoet. maar net als de andere ook geen echte vanille maar vanille-aroma)
Vanillevla van Weerribben
Nog een paar feitjes over vanillevla die je in de winkel koopt:
* in nagenoeg alle industrieel gemaakte vanillevla zit geen vanille, maar smaakstof
* product bestaat al 60 jaar industrieel gemaakt, vanaf begin vijftiger jaren, producten als vla al zo’n 300 jaar oud, oorspronkelijk heette ‘t Flan of Vlade
* de kleur wordt bepaald met kleurstoffen annatto en curcumine
* de substantie ‘verdikt’ met carrageen en maiszetmeel
* in duitsland mag je het geen vanillevla noemen maar moet je zeggen met vanillesmaak!
* Kijk onder het kopje ‘recepten’ op deze site hoe je echt lekker vanillevla zelf maakt, volgens recept van Cees Holtkamp.
Pandan rijst – ( is gewone witte rijst die gekookt is met de heldergroene, aromatische bladeren van de Pandan )
!. Pandan Rijst eigenmerk AH (bij supermarkt) 1,55 per 400 gram (15 minuten zachtjes koken, afgieten niet nodig, nagaren ook niet)
2. Pandan Rijst EKO keurmerk Joannesmolen (bij delicatessenzaak) 2,29 per 350 gram (15 minuten koken, afgieten niet nodig, nagaren ook niet)
3. Pandan Thai Rice (uit de Chinese toko) Merk Golden Diamond, 2,29 per kilo (half uur koken, even laten staan)
1. Niet gaar! Hard stukje in het midden, beter niet teveel over zeggen…
2. Beter, wel teveel klont, iets te vochtig. Lijkt op sushi-rijst. Blijft een beetje een laagje in je mond, lijkt me een ‘oude’ rijst, zelfs beetje muffig.
3. Ziet er veel beter uit, droge korrel, mooie glans. Korrelig, plakt goed, dit is een kommetje rijst zoals mijn moeder het op tafel had kunnen zetten.
(wat blijkt: nr 3 is de rijst die Nam Kee al 5 jaar serveert in de restaurants! Dit is geen doorgestoken kaart!)
Het proefpanel boog zich op vrijdag 7 oktober onder leiding van Betty Koster (l’Amuse, onze vaste zuivelexpert) over de klassieker onder de Franse kaas: brie.
1. Brie van de markt – 15.40 per kilo, 2,60 voor het stukje dat wij hadden.
Betty’s gezicht vertrekt. De brie is niet gerijpt, heeft een muffe witschimmel en een chemische bijsmaak. Verder is de brie ook te ‘hoog’ en daardoor niet in balans. Marcus Polman vind deze brie te hard.
2. Brie van supermarkt – 12.80 euro de kilo, ons stukje kostte 2.00
Betty vindt de brie nat en plakkerig en denkt dat dit stuk kaas te lang in plastic heeft gelegen of zelfs gevacumeerd is geweest. Een kwestie van ‘verkeerd bewaren’. Marcus Polman is niet zo negatief en vindt dat deze brie in ieder geval lekker ruikt..
3. Brie van de delicatessenwinkel (brie de meaux) 26 euro de kilo, voor ons stukje betaalden we 6.80
Enthousiasme bij iedereen aan tafel over deze derde brie. Betty herkent de kaas als een goede brie de meaux. Ze ruikt hooi, stal, zuivel; een echte brie! Ook Marcus Polman is enthousiast en vindt de kaas een ‘straatlengte’ beter dan de andere twee.
Uitslag proefpanel uitzending vrijdag 9 september 2011: appels
In de studio worden drie handappels geproefd door teler Flrorian de Clercq van De Olmenhorst in Lisserbroek.
1. James Grieves
“Ik vind hem flauw, over hoogtepunt heen, hij is zuur. Ik eet hem niet op. Ik weet niet welk ras dit is.”
(nadat hij heeft gehoord welke appel het was)
“James Grieves? Dan met het al nieuwe oogst zijn, want dit ras is maar heel kort verkrijgbaar. Vroegrijp, vroeg rot, in dit geval.”
2. Jonagold
Hij is vooral zoet.
Er is een groeiend marktsegment voor de zoete appel, het is niet mijn persoonlijke smaak, maar dat hoeft ook niet.
Jonagold is ontstaan uit de rassen Jonathan en Golden Delicious, hij is niet spannend maar wel heel betrouwbaar van smaak.
3. Hand goudreinette
Lekker zuur iets te zuur voor mij. Maar van de drie hier geproefde is dit mijn favoriet. Buiten deze test om hou ik vooral van Santana (die ook nog geschikt is voor mensen met een appelallergie).
Er werden drie pilsners geproefd, en dit waren de commentaren van het proefpanel o.l.v. caberetier Vincent Bijlo met chef-kok Ricardo van Ede als special guest:
1 Hertog Jan
Vincent Bijlo: Laf in de afdronk. De bitterheid vlakt snel af. Ik krijg er een droge mond van.
Ricardo van Ede: Begint als pils maar wordt snel vrij waterig, dunnig.
2. Amstel
Vincent Bijlo: Dit is veel beter, heeft een vlierbesachtige smaak. Pittig. Goed biertje. Ook veel dorstlessender.
Ricardo van Ede: Serieuzer, meer aandacht aan besteed.
3. Warsteiner
Vincent Bijlo: Bitterste bier van de drie. Geen vliersmaak zoals nummer 2. De beste pilssmaak, een echte Duitse smaak.
Ricardo van Ede: Nummer 2 staat mij meer aan. Dit vind ik te bitter.
Nicolaas Kleij proefde voor Mangiare een aantal rose’s uit de supermarkt. Hoewel lichtgekoelde fruitige rode wijn eigenlijk de favoriete zomerwijn van Nicolaas zelf is, blijft rose een wijn die met de zomer wordt geassocieerd.
Liever een ijsklontje in de wijn dan om het te lauw te drinken. Nee hoor rose is geen vrouwendrankje, mannen drinken net zo lief meer. Misschien is het een vooroordeel uit het verleden.
Overigens: drink rose niet te laat, zoiets teers als rose gaat snel achteruit.
De besproken wijnen staan gerangschikt naar beoordeling, beginnend met de beste.
1* Gastrovino: Domaine Roux – 6,45 euro
Kees Raat: Weer lekkerder dan de vorige. 7,5.
Nicolaas Kleij: Heeft een Zuidfranse kleur. Als de vorige maar met iets extra’s. Meer fruit maar lekker droog. Niet dun en zuur. Een 8.
2* Plus: Finca La Piedra Rosado Somontano - 4,99 euro
Nicolaas Kleij: Helemaal niet gek, stoer en stevig. Vind zelf de lichtere zoals 2 en 3 lekkerder. Maar dit heeft z’n charme ook al is het minder eigen dan nummer 3. Pittige kleur. Ik ken rood dat bleker is. 7,5 / 8-.
3* Hema: Domaine de Bachellery, Perles de Rosé (let op: er zijn meerdere rosé’s van dit huis) – 4,25 euro
Kees Raat: Beter dan de vorige. Een 7.
Nicolaas Kleij: Een beetje vlak, maar wel echter. Er zitten zuren in. Echt fruit. Fris en droog. Cijfer: 7
4* Albert Heijn: de rosé van Ilja Gort, La Tulipe de la Garde – 5,99 euro
Kees Raat: knallende koppijn rose. Ik dacht aan een 5.
Nicolaas Kleij: snoepachtig, heeft iets onrijps, blijft niet vrolijk achterin de mond. Een 6-.
5* Gall & Gall: Les Clos de Paulilles, 2009, Collioure - 7,99 euro
Kees Raat: Volgens mij is het een Bourgogne. Ik hou van dat bittertje. Cijfer 6,5.
Nicolaas Kleij: Nogal zwaar, nogal grof, vleugje GFT-kliko. Naar bittertje aan het eind. Cijfer: 4
Noot achteraf: Waarschijnlijk vind ik deze wijn nu niet goed omdat hij over drinkdatum is. Normaal gesproken drink ik deze wijn met plezier.
Mangiare 24 juni Messentest met Joop Braakhekke
Joop Braakhekke geeft ons voorafgaand aan de test mee dat
‘het gaat om de aard en de ziel van een mes’, ‘een mes bij je moet passen’ en dat begint bij het lemmet dat ‘lekker in de hand moet liggen’
‘het allerbelangrijkste is dat een mes scherp is, 90% van de mensen snijdt thuis met een bot mes’
Testresultaten:
1
Koksmes Duikelman Santoku, prijs 47,95
‘medium zwaar, beetje een stroef, onhandig mes’
2
Koksmes Global G2 uit Japan, , prijs 89,95
‘sympathiek, lekker beweeglijk en bruikbaar mes’
3
Koksmes Herman, (Herman den Blijker-lijn) te koop bij Blokker, 12,95
‘eerst op het uiterlijk afgekeurd, maar eigenlijk een heerlijk mes’
‘het fijnste mes dat erbij zit’
4
Koksmes Robert Herder, (Windmuhlenmesser) prijs 99,00
‘doet aardig aan, maar beetje karakterloos’ en ‘voor mij te licht’
5
Koksmes Santoku van Nipponblades, prijs 165,00
‘niet het prettigste mes’ maar ‘wel mooi om in de collectie te hebben en dan maar kijken of je het gebruikt’
Proeverij Croissants
Kant en klare croissants, ’s middags gekocht in diverse winkels.
Onder de deskundige leiding van Yvette van Boven van Home Made (kookboek van 2010) en werden 5 croissants bekeken, geroken en geproefd.
Nummer 1 is de croissant van de Hema. (1,00) Het oordeel van de jury: ‘mist zout, beetje saai in de bite’ maar ‘wel luchtig en met een mooie garing’
Nummer 2 krijgt de volgende reacties: ‘meer smaak dan nummer 1’, ‘te droog, beetje schraal’ en er is ‘twijfel of er margarine inplaats van boter is gebruikt’
Nummer 2 is afkomstig uit een winkel van Délifrance (1,25)
De derde croissant is gekocht bij Bakker Mediterane: ‘lekker’, ‘mooi’, ‘wel te lang gerezen’ en ‘ploeverig’. Positief is dat de croissant ‘een zoetje’ heeft (Yvette). Voor Robert Kranenborg is het broodje ‘iets te zoet’. (0,85)
Nummer 4 heeft dat ‘knaspertje’ aan de buitenkant, is ‘niet hol en gelukkig geen cake’. ‘Lekker’, ‘er zit zout in’ en hij ‘mag nog iets vetter’.
Albert Heyn verkoopt deze croissant (0,59 )
Tot slot een croissant die volgens de jury ‘slap is maar wel goed van smaak’.
Deze hekkensluiter is van Het Vlaamsch Broodhuys. (1,25)
Resumerend: de croissant van Albert Heyn krijgt de meeste waardering in deze Croissant Proeverij.
Proeverij Verse Zachtgekookte Eieren
Onder leiding van Betty Koster van L’Amuse – expert op het gebied van kaas en zuivel proeft Mangiare eieren. De eieren zijn gedurende precies 2 minuut en 20 seconden gekookt en uit de schil geproefd. Zonder zout!
Het eerste ei is een 4Granenei – (scharrel) met BeterLeven/Dierenbescherming-keurmerk.
Merk Kwetters Kakelgoud, gekocht in supermarkt voor 1,49 per doosje van 6.
Beoordeling ei 1: ‘ei is van een oudere kip’, ‘veel wit’, ‘mooie gele dooier’, ‘een eiïge smaak’
Daarna is het de beurt aan het vrije uitloop-ei van Puur en eerlijk – (vrije uitloop eieren) met BeterLeven/Dierenbescherming-keurmerk.
Merk Albert Heyn, gekocht bij Albert Heyn (1,39 per doosje 6 eieren)
Beoordeling ei 2: ‘erg lekker ei, minder eiïg dan het eerste ei’, ‘de perfecte ei-smaak’, er is ‘misschien carotheen of mais gebruikt voor het kleuren van de dooier’.
Het derde ei is een maïsei – (scharrel) met FairFood-keurmerk.
Merk Natuurfarm De Boed, gekocht op de markt (1,45 doosje 6 eieren).
Over dit ei wordt gezegd dat het ‘nog lichter van smaak’ is.
Het vierde ei in de proeverij is een biologisch-dynamisch ei van Groengilde met het Demeter keurmerk (biologisch-dynamisch), 2,20 per doosje van 6 eieren.
Aan tafel liepen de reacties sterk uiteen van ‘beetje melig’ en ‘niet zo aangenaam’(Betty Koster) tot ‘romig’ en ‘tot nu toe lekkerste ei’ (Mac van Dinther)
Tot slot werd een biologisch ei geproefd van een boerderij in Abbenes, dat de ochtend van de uitzending werd bezorgd en door ons gekocht bij Ekodis natuurvoedingswinkel (2,10 doosje van 6 eieren)
Betty Koster vind dit ei lekker, ‘een neutraal eitje’ , ‘de kleur is goed en de structuur ook’. Jonah Freud vindt dit zelfs het lekkerste ei uit de proeverij!
Het vrije uitloop ei van Albert Heyn en het biologische ei van de boerderij in Abbenes zijn daarmee de winnaars van deze Mangiare Proeverij.
